Reacties

Er zijn een aantal acties ondernomen tegen het management van Disneyland Paris.

Het protest was al duidelijk toen Michael Eisner tijdens een bezoek aan Parijs bekogeld werd met eieren door Franse communisten. De Franse journalist Giles Smadja schreef in 1988 het opzwepende boek "Mickey the Sting", over de $350 miljoen die de Fransen voor Disney over hadden voor de verbetering van de infrastructuur. En toen was men nog niet eens begonnen te bouwen.

De eerste aanklacht tegen Disney kwam van de 16 ondernemingen (overwegend Frans) die bij de bouw van Disneyland Paris waren betrokken. Ze verenigden zich in een coördinatie die beweerde dat Disney veelvuldig veranderingen aanbracht in de bouwplannen, weinig betaalde voor extra werk en wel boetes berekende voor het overschrijden van de opleveringstermijn. De eis was een kleine 300 miljoen gulden. De Disney-advocaat Andrew Hibbert zei dat de veranderingen minder belangrijk waren dan de bedrijven deden geloven. De coördinatie dreigde met het bezetten van het bouwterrein als het niet tot een schikking kwam.

Roger Dupont, kaderlid van de communistische werknemersvereniging CGT, verklaarde dat 5000-6000 medewerkers kort na de opening ontslag namen. CGT begon daarom een ware kruistocht tegen Disney, maar omdat er zoveel buitenlanders werken is het niet makkelijk om al het personeel te organiseren. CGT nam het Disney kwalijk dat 7 kamermeisjes van Santa Fe werden ontslagen, die klaagden over de werkcondities. CGT wil dat de directie aftreed en dat er plaats gemaakt wordt voor serieuze onderhandelingen om de lonen af te stemmen op de kwalificaties en het algemeen minimumloon aan te houden van 7500 francs (in plaats van 6500 francs). Ze riepen alle medewerkers op te staken op 17 juli, de dag van de verkiezing van personeelsafgevaardigden. De medewerkers moesten opkomen voor een recht te kiezen en gekozen te worden, een leider en een plaatsvervanger per sector en beroep te hebben en op 17 juli onder normale omstandigheden te stemmen (Noot: de actie heeft niet echt geholpen, want op 17 juli wisten een aantal medewerkers, die het gevraagd werd, niets van de acties, P.S.).

Op 7 augustus 1992 verklaarde CGT na CAO-onderhandelingen dat Disney het Newport Bay Club hotel in de winter wou sluiten en duizenden banen zou schrappen. De International Herald Tribune sprak van 5000 ontslagen, dit is hetzelfde aantal als er seizoenskrachten werken, naast de 12500 vaste medewerkers van Disneyland Paris. Daarnaast werden alle hotels in prijs verlaagd.

Andere klachten zijn bijvoorbeeld te horen van de afdeling hotelreserveringen. Na 4 maanden diende Jean Pierre Frison reeds zijn ontslag in (opzegtermijn van een maand), omdat naar zijn zeggen het beleid van Disney bijhield hoeveel er gewerkt werd, of er wel gewerkt werd, hoeveel telefoontjes er behandeld werden, hoe deze behandeld werden door afluistering en namaakaanvragen (door het beleid), formulieren voor de verantwoording als je te laat op je werk komt. Als Amerikaanse deskundigen komen vaak controleren, maar ze schijnen meer aandacht te hebben voor het correct dragen van de naambadge.

Een andere aanklacht betrof de eisen voor het uiterlijk vertoon. De arbeidsinspectie was het hier niet mee eens en diende een klacht in. Er is niets meer van gehoord.

Een blokkade die is uitgevoerd voor de poorten van Disney, was echter niet vanwege eerder genoemde redenen. De actie werd gevoerd door boze Franse boeren tegen de EG-landbouwhervormingen. De boeren kozen Disneyland Paris omdat het Resort een Amerikaans symbool is, en ze geloven dat de Verenigde Staten grote druk heeft uitgeoefend om de landbouwsubsidies te verlagen. Tractoren versperden de ingang, en toeristen uit heel Europa (Noot: die per auto kwamen, P.S.) maakten noodgedwongen rechtsomkeert. Degenen die te voet twee kilometer blokkade wilden aflopen, werden echter niet gehinderd. Een woordvoerder verklaarde dat verkeerde GATT-onderhandelingen of een VS-boycot van Franse produkten zou leiden tot een volledige blokkade van het park. Op 16 september 1993 werd een soortgelijke actie uitgevoerd, wederom door boeren vanwege het GATT.

Een jaar nadat de bewoners van Marne-la-vallee/Chessy zich beklaagden over de komst van het pretpark (rustige buurt overspoeld met toeristen), beklaagde een café-eigenares dat ze er geen cent van meepikte. Omdat deze klacht vaker gehoord werd heeft SETEC in opdracht van EPA een impact-studie uitgevoerd. Naar verwachting zouden door het park 30.700 banen gecreëerd worden buiten het park, het werden er 43.173. Van de ondervraagde 65 hotels antwoordde de helft dat ze gebouwd waren omdat het park er kwam. Een derde van hun gasten bezoekt ook (of voornamelijk) het park.

Volgens president van (toen nog) Euro Disney, Robert Fitzpatrick, hebben de acties en de misleidende berichten over lange rijen er wel voor gezorgd dat veel mensen hun vakantie uitstelden. Als gevolg hiervan kon de bouwfase van het MGM-Studio Theme Park (Europe) niet als gepland van start gaan. Vanwege deze vertraging werden de banen van de helft van de staf van het Britse Lehrer McGovern Bovis Ltd (projectmanagers) op de tocht gezet.

Natuurlijk zijn er ook positieve reacties, maar de meeste tevreden families komen niet in het nieuws. Het spreekt echter wel voor zich dat op 1 juni 1991 (een jaar voor de opening) de eerste reservering voor het oud en nieuw-feest 1999/2000 binnen kwam.

Precieze cijfers over, bijvoorbeeld, bezoekersaantallen laat Disney zelden los maar onder druk van de pers werd anderhalve maand na de opening bekend gemaakt dat er 1.5 miljoen bezoekers waren geweest. Dit lag net boven de planning, maar al snel bleken de Fransen de kat uit de boom te willen kijken. Het Parijse vervoersbedrijf RATP stelde de eis dat er binnen 5 jaar na de opening 18.760 reizigers per dag (legaal) van de metrolijn gebruik zouden maken. Een maand na de opening waren er 10.000 bezoekers per dag Met Pasen (2,5 week) en kerst (2 weken) is er sprake van een helse 65.000 bezoekers, dat verklaart dat ook het reeds genoemde jaargemiddelde van 45.000. Inderdaad heeft de RATP in 1996 tijdens het laagseizoen de helft van de RER-A4 lijnen laten stoppen bij Torcy (de oude eindhalte), waardoor het langer duurt voordat men in Marne is (2 haltes verder).

Terug naar hoofdstukindeling