Een logicus zou denken dat het voldoende zou zijn om aan te tonen
dat de meest vertrouwde instellingen en personen onvoldoende te vertrouwen
zijn, ....
Ad Melkert, minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid voor de PvdA,
heeft als kamerlid 1989-1994 geen kamervragen gesteld naar de
breidel
bij het CPB, of de wetenschap in deze kwestie anderszins in bescherming
genomen.
Melkert is naar opleiding een politicoloog, en kan niet geacht worden
voldoende van economie te begrijpen; toch heeft hij zich binnen zijn partij
als deskundige opgeworpen en ruimte ontnomen aan de werkelijke deskundigen.
Zie "Soms loopt het
zo".
Overigens is in bestuurlijk Nederland bekend dat de werkloosheid in
alle waarschijnlijkheid zal afnemen in de periode tot 2015, en menig bestuurder
beschouwt het dan verder niet meer als een urgent probleem. Het is wel
prettig dat ieder jaar een kleine verbetering bestaat, want dan kan men
immers claimen dat het beleid succes heeft. Het lijkt me dat Melkert ook
zo'n houding inneemt, en dat zijn voornaamste zorg bestaat uit het innemen
van een nuttige politieke positie. Mijn zorg t.a.v. zo'n houding is dat
het ten eerste een last legt op de mensen die nu onnodig werkloos blijven,
en dat het ten tweede een hypotheek geeft op de toekomst, en de risico's
van de toekomst. (Als wetenschapper in rijksdienst zou ik over deze afwegingen
willen publiceren.)
Hans Wijers, minister van Economische Zaken voor D66, heeft als minister
1994-1998 geen onderzoek ingesteld naar de breidel
bij het CPB, terwijl hij op de problemen is gewezen, en terwijl nog
steeds procedures tegen het misbruik lopen.
Jo Ritzen, minister van Onderwijs en Wetenschappen voor de PvdA,
beschermt
de wetenschap niet.
Hans Dijkstal, minister van Binnenlandse Zaken voor de VVD, beschermt
zijn ambtenaar niet terwijl deze wordt geconfronteerd met machtsmisbruik
van ambtenaren van EZ. Ook niet, wanneer de rechter vaststelt dat er sprake
is van machtsmisbruik ! (Dat enkele van zijn ambtenaren wetenschapper zijn,
zou Dijkstal ertoe mogen brengen een Office of Scientific Integrity
in te stellen, die het inderdaad mogelijk maakt dat wetenschappers ook
ambtenaren in rijksdienst kunnen zijn !)
Winnie Sorgdrager, minister van Justitie, is verantwoordelijk voor een
justitieel apparaat, dat er in deze kwestie
een enorme bende van heeft gemaakt. Recentelijk maakt Sorgdrager t.a.v.
Docters van Leeuwen misbruik van dezelfde manco's
in de rechtsspraak, waardoor het spelen van de man makkelijker is dan
het spelen van de bal.
Vergeef mij mijn persoonlijke visie: bij Srebrenica had het kabinet moeten aftreden.
Gevreesd economisch commentator van de
Volkskrant.
Maar: heeft van mijn analyse gehoord, en van mijn protest tegen de
breidel, en doet er niets mee.
Deinsde er niet voor terug om Duisenberg beneden de maat te vinden,
om
Bomhoff terecht te wijzen dat hij het niveau van de discussie omlaag
haalde,
schreef menig pareltje ter verheldering van waar economen zich mee
bezig houden, ...etcetera.
Ik refereer aan Kalshoven in 1994 t.a.v. basisuitkering, in 1994 t.a.v. SvHG, in 1997 t.a.v. de EMU.
Niet al Franks stukjes waren dergelijke pareltjes. Er was best ruimte
voor een bespreking van de
voors en tegens van verschillende visies t.a.v. het minimumloon.
Daarbij past ook de melding dat een ex-medewerker van het CPB ... etcetera.
Sterker nog: toen hij nog bij Elsevier zat, adviseerde hij de hoofdredacteur
een brief van me niet te plaatsen.
(Zie brief van deze hoofdredacteur.)
In februari 1998 schreef Frank dat het minimumloon niet relevant was,
terwijl het de crux is.
Zie hier mijn protest bij de ombudsman
van de Volkskrant n.a.v. deze kwestie. Deze wint advies in bij Kalshoven,
waarbij aldus de kat op het spek gebonden wordt.
Aldus, de journalist heeft zijn mening, en onthoudt zijn lezers het
belangrijkste nieuws.
In 1998 in mijn bespreking van de tragiek
van Jan Pen en mijn melding omtrent Frank Kalshoven.
1999
met een brief aan Andre' Ko:bben
Zie hier Kalshoven met misvattingen over belastingen
(2000).
2005-01-17 Brief
aan de hoofdredacties
2005-03-12 Frank
Kalshoven en de REA
2011-07-30 N.a.v.
Frank Kalshoven en de Begrotingsautoriteit
Het was prettig eens met hem te kunnen spreken, anderen "hebben
geen tijd".
Toch, heeft van mijn analyse gehoord, en van mijn protest tegen de
breidel, en doet er niets mee.
Hij verdedigde zich met de stelling: "Maar dit was niet
illegaal."
En … deze verdediging werd door het parlement en door
spraakmakend Nederland geaccepteerd.
Dit was een legalistisch leugentje om bestwil, en door
de machtspositie van Kok vraagt men niet door. En Kok, zijn pappenheimers
kennend, heeft er geen moeite mee dit legalistisch leugentje te gebruiken.
We zien hier aldus een bestuurder voor wie het in de eerste
plaats gemakkelijk was om mensen naar een permanente uitkeringssituatie
door te geleiden, en die vervolgens om evenzeer gemakkelijke politieke
redenen vluchtte in een abrupt harde ingreep die geen oog had voor
het ontstaan van het probleem en de gevolgen van de maatregelen voor de
betrokkenen.
Niet alleen heeft Kok de interne organisatie van zijn partij laten verloederen - want in chaos is eenoog koning - maar hetzelfde recept wordt toegepast op de rijksoverheid, met de breidel van de wetenschap en het doof zijn voor het protest daartegen.
Geachte redactie,
PvdA-voorzitter Ruud Koole vraagt zijn critici ("de waterlanders, de Trompen, de De Beusen, de Van Dammen en de Kalma's") om nu eens praktische en vruchtbare voorstellen te ontwikkelen in plaats van algemene visies te geven die de PvdA toch al heeft omarmd (Forum 23 dec). Zulke voorstellen kunnen worden gevonden op mijn website http://www.dataweb.nl/~cool en in mijn boek met Hans Hulst, "De ontketende kiezer" (2003). Ik ben een econometrist in de traditie van Jan Tinbergen en het is mijn gewoonte om bij een algemeen voorstel ook aan een praktische implementatie te denken. Ik moet daarbij opmerken dat "waterlander" Paul de Beer als medewerker van de WBS mij vanaf 1990 met incorrecte argumentatie van deelname aan de sociaal-economische werkgroep van de WBS uitsloot, en dat ik met pijn in het hart de PvdA mede daarom in 1991 heb verlaten. Jos van Kemenade heeft als WBS curator niets gedaan en ik voel me dan als een fotorolletje behandeld. Op het (deels terechte) jubileum onlangs voor Bart Tromp beloofde deze nog eens naar een recente brief van me te kijken wanneer hij er tijd voor had. Ik ontmoette daar ook Job Cohen, kon hem een exemplaar van "De ontketende kiezer" schenken, en hij beloofde er als curator van de WBS nog eens naar te kijken (de incorrect afwijzende brief van Paul de Beer staat in het boek). Kort daarop werd Theo van Gogh vermoord, ik vrees dat Cohen het nu druk met andere zaken heeft. Toch blijft het van belang dat de PvdA openheid in eigen kring aanbrengt, willen praktische en vruchtbare voorstellen werkelijk een kans maken. Ik doe een beroep op Ruud Koole om daarvoor te zorgen en niet te doen alsof er niets aan de hand is.
Thomas Colignatus / Thomas Cool
Oud-lid PvdA, oud-kandidaat voorzitter PvdA,
huidig voorzitter Sociaal Liberaal
Forum
http://www.dataweb.nl/~cool