20 maart 1998

Betreft: Beroepschrift t.a.v. zaak van de minister van EZ vs Cool, AWB 97 / 2348 AW d.d. 22 december 1997

Geachte voorzitter,

1. Inleiding

2. Algemeen kader, en verzoek tot uitstel van behandeling

Vandaag teken ik bij de Haagse rechtbank beroep aan t.a.v. het besluit van de minister t.a.v. de verplaatsing van ondergetekende uit zijn afdeling en functie.

Ik verzoek u de onderhavige zaak van de FPB vooralsnog niet in behandeling te nemen totdat de Haagse rechtbank uitspraak heeft gedaan t.a.v. de kwestie van de verplaatsing.

De resultaten t.a.v. de kwestie van de verplaatsing zullen ook bruikbaar zijn t.a.v. de kwestie van de FPB en het ontslag. Zo mogelijk lukt het om u t.z.t. naast de onderhavige kwestie van de FPB, ook de kwestie van de verplaatsing, en mijn beoogd verzoek tot herziening van de uitspraak t.a.v. het ontslag voor te leggen. De efficiency, het overzicht, en het recht zijn er m.i. mee gediend wanneer de kwestie van de breidel zo integraal mogelijk aan de orde komt.

Ik dring er bij u op aan, met alle kracht die u zich maar kunt voorstellen, inderdaad behandeling van deze zaak uit te stellen totdat meer bekend is over de kwestie van de verplaatsing.

U heeft in eerdere instanties reeds enorme schade aan mijn rechtspositie gedaan door u voortijdig over het ontslag uit te spreken terwijl nog geen duidelijkheid bestond t.a.v. FPB en verplaatsing. Ik verzoek u nu met klem deze fout niet andermaal te maken.

Ter toelichting van dit algemene kader voeg ik toe: (a) het overzicht "Stand van zaken" (Bijlage A) toe, (b) alsmede een kopie van mijn beroep bij de Haagse rechter (bijlage B), (c) alsmede het boekje van Hans en Auke Hulst, "Werkloosheid en armoede, de oplossing die werkt", Thesis Publishers 1998, dat met mijn medewerking tot stand is gekomen, (d) alsmede een kopie van mijn brief aan de directie van het CPB (bijlage C) - met de strekking dat men dit boekje niet kan kopen omdat mijn analyse volgens de directie geen kwaliteit zou hebben, zodat de overheid welbeschouwd niet kan meewerken aan de aanpak van de werkloosheid.

3. Bezwaren tegen de motivering van de rechtbank t.a.v. de FPB

T.a.v. te citeren onderdelen:

A. Algemeen

"Partijen verschillen van mening over de omvang van het geschil. Eiser heeft gesteld dat de beoordeling in het geding volledig kan worden getoetst, terwijl verweerder heeft aangevoerd dat de beoordeling reeds ten volle is getoetst en dat eiser vervolgens de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep slechts in de gelegenheid gesteld moest worden zijn bezwaar tegen de vaststelling van de beoordeling d.d. 17 januari 1991 in te trekken, hetgeen tot gevolg zou hebben dat de ten aanzien van hem opgestelde beoordeling op sommige aspecten gunstiger zou uitvallen dan na bezwaar. "

Daar men hieraan voorbijgaat, heb ik ook aangegeven waar de beoordeling inhoudelijk fout is, maar ik heb ook gesteld dat men kan denken dat ik niet geloofwaardig ben omdat ik partij ben, en dat dan een onafhankelijk onderzoek gewenst is.

B. Indien men de (enigszins verkeerd voorgestelde) positie van Eiser kiest

B1. "De Centrale Raad van Beroep heeft zich in zijn uitspraak van 11 mei 1995 niet expliciet uitgesproken over de inhoudelijke kant van de beoordeling."

B2. "Uit het feit echter dat slechts op een formele grond is vernietigd concludeert de rechtbank dat er voor een inhoudelijke vernietiging geen reden is gevonden."

Ik heb mijn verdediging vooral formeel gevoerd. Ik heb ook gezegd: die formele verdediging is niet mijn keuze. Ik heb aangedrongen op een onafhankelijk onderzoek van de situatie en het horen van getuigen. Dat dit laatste niet is gebeurd, kan niet tegen mij gehouden worden.
 

B3. "De rechtbank acht zich in die conclusie gesterkt door het feit dat de Centrale Raad van Beroep het beroep tegen het ontslagbesluit van 12 juni 1991 ongegrond heeft verklaard. Uit de overwegingen hieromtrent is duidelijk dat de Centrale Raad van Beroep van oordeel is dat eiser in de betrokken periode onvoldoende heeft gefunctioneerd."

Zoals gezegd heeft de Centrale Raad op zijn minst voor zijn beurt gesproken. En zoals gezegd behoudt een rechter een eigen verantwoordelijkheid: weliswaar is het oordeel van de Raad een belangrijk gegeven, maar men mag zich er niet achter verschuilen.
 

B4. "Ten overvloede overweegt de rechtbank dat ook indien zij de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep onjuist zou interpreteren, er geen plaats is voor een volledige toetsing van de beoordeling. Deze rechtbank heeft immers bij zijn uitspraak van 8 november 1993 reeds een inhoudelijk oordeel gegeven over de beoordeling. In zoverre eiser een volledige toetsing van de beoordeling wenst moet hij derhalve niet-ontvankelijk worden verklaard."

Formeel gezien kan een rechtbank van 8 november 1993 zich niet uitspreken over een beoordeling die de minister pas op 28 mei 1997 afgeeft. Waar ik me eerst formeel verdedig, moet de rechtbank mij de redelijke verwachting laten dat de inhoud later aan de orde komt.

C. Indien men de positie van Verweerder kiest

"Voor het overige is het beroep ongegrond. Verweerder heeft eiser ter uitvoering van de uitspraak van de Centrale Raad van Beroep in de gelegenheid gesteld zijn bezwaar tegen de vaststelling van de beoordeling d.d. 17 januari 1991 in te trekken. Eiser heeft van die gelegenheid geen gebruik gemaakt. Vervolgens stond het verweerder vrij opnieuw overeenkomstig het advies van de commissie te beslissen."

T.a.v. overige aspecten

Het begrip van de rechter voor de multiculturele samenstelling van de afdeling staat op gespannen voet met het onbreken van elk begrip daarvan in de FPB. De rechter lost dit op door te stellen dat een inhoudelijke toets niet aan de orde zou zijn. Dit is puur fascisme. Terwijl men weet dat iemand kapot wordt gemaakt, grijpt men niet in, en kiest men een goed klinkende juridische riedel om het geweten te sussen.

Zie verder het bezwaarschrift ingediend bij de rechter.

4. Conclusie

Met vriendelijke groet,

Thomas Cool